Skąd bierze się próg 15 000 euro
Limit wynika z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Kantor jest tak zwaną instytucją obowiązaną, czyli musi stosować środki bezpieczeństwa finansowego. Jednorazowa transakcja w równowartości 15 000 euro lub wyższej uruchamia obowiązek identyfikacji klienta.
Próg liczy się po bieżącym kursie, więc realna kwota w złotych zmienia się wraz z notowaniami. Przy kursie euro w okolicach 4,30 zł granica wypada powyżej 64 000 zł — to kwota, do której zwykła wymiana wakacyjna nawet się nie zbliża.
Kiedy kantor poprosi o dowód mimo niższej kwoty
- Gdy pojedyncze transakcje wyglądają na celowo dzielone, by ominąć próg.
- Gdy ta sama osoba regularnie wymienia duże sumy w tym samym punkcie.
- Gdy transakcja wydaje się nietypowa lub budzi uzasadnione wątpliwości.
- Gdy dotyczy przelewu lub usługi wykraczającej poza zwykłą wymianę gotówki.
To nie jest złośliwość obsługi, lecz wymóg prawa. Kantor, który zignoruje sygnały ostrzegawcze, ryzykuje wysokie kary, dlatego w razie wątpliwości woli poprosić o dokument.
Jakie dane spisuje kantor przy dużej transakcji
Przy przekroczeniu progu kantor odnotowuje dane z dokumentu tożsamości: imię i nazwisko, numer PESEL lub datę urodzenia, obywatelstwo oraz serię i numer dokumentu. Dane są przechowywane na potrzeby ewentualnej kontroli, a nie udostępniane publicznie. Sama wymiana pozostaje legalna i odbywa się normalnie.